Bir öÄŸretmenler gününü daha kutlayacağız.
ÖÄŸretmenliÄŸin ne kadar zor, çileli ve önemli bir görev olduÄŸundan bahsedeceÄŸiz. Atatürk BaÅŸöÄŸretmenimizdi diyeceÄŸiz… Kutsal kitabımızın “oku” emriyle baÅŸladığını söyleyip, bizi okutan öÄŸretmenlerin ne kadar kutsal görev yaptığı üzerine nutuklar atacağız…
Çocuklara ÅŸarkılar söyleteceÄŸiz: ÖÄŸretmenim canım benim, canım benim. Seni ben çok, pek çok severim. Sen bir ana, sen bir baba….
Çocuklarımız, ÖÄŸretmenine alacağı hediyenin telaşına düÅŸecek… Onların heyecanı bizi de saracak, hediyeler alacağız…
Büyük kentlerde, üst ve orta gelir grubundaki insanların yaÅŸadığı mahallelerindeki okulların ÖÄŸretmen Odaları çiçek bahçesine dönecek…
Köy öÄŸretmenleri ise bir kır çiçeÄŸi alırsa mutlu olacak…
ÖÄŸrencileri öpmek için ellerine sarıldıklarında gözyaÅŸlarını tutamayacak öÄŸretmenlerimiz… Çalışanıyla, emeklisiyle…
ÖÄŸretmenlerimiz 24 Kasım’da gerçekten mutlu olacaklar…
Ama 25 Kasım sabahı uyandıklarında, o rüya bitecek… Türkiye’nin, eÄŸitimin, öÄŸretmenin sorunlarıyla yüzleÅŸecekler yeniden..
Denetim Kurulu BaÅŸkanımız Fazlı KÖKSAL’ın ONLARA ÇOK ÅžEY BORÇLUYUZ baÅŸlıklı yazısını okumak için TIKLAYINIZ
|
ONLARA ÇOK ŞEY BORÇLUYUZ