Üzgünüz… Acımız sonsuz…
İstanbul’daki patlamalarda 38 canımızı daha kaybettik…
38 Can ile birlikte biz de yaralandık…
Son , iki yılda Kızılay’da, Gar Meydanında ve Güven Park’ta da canlar yitmiÅŸti…
Onlarla da yaralanmıştık…
O zaman da “Teröre Lanet” demiÅŸtik…
Yetkililer “Kanları Yerde Kalmayacak” demiÅŸti…
Maalesef bu acıları 1984’den beri yaşıyoruz…
Ve her acıdan sonra bağırıyoruz; “Åžehitler ölmez, Vatan Bölünmez”
Klavyelerimizin başına geçip teröre lanet mesajları yayınlıyoruz…
Ama aradan 3-4 gün geçince; o ÅŸehitlerin anaları, babaları, yavukluları/eÅŸleri ve çocukları dışında kalan büyük çoÄŸunluk acıları unutuyor, günlük yaÅŸantımıza dönüyoruz…
ÇocuÄŸunun baÅŸ aÄŸrısı bile o ÅŸehitlerin canından daha büyük gündem oluÅŸturuyor büyük çoÄŸunluk için…
Atalarımızın dediği gibi;
AteÅŸ düÅŸtüÄŸü yeri yakıyor…
Ağlarsa analar ağlıyor, gerisi yalan ağlıyor..
Evet; Teröre lanet olsun…
Teröristlere de…
Destekçilerine de…
Onlara toz kondurmayanlara da…
Gerekli tedbirleri almayanlara da…
Lanet olsun…
Ama Lanet okumak bir derde deva olmuyor…
Artık;
Tedbir gerek…
İstihbarat gerek…
Terör örgütlerin mali kaynakların kurutmak gerek…
CeÄŸiz, cağız dönemini kapatmak gerek…
Yani lafa son verip, eyleme geçmek gerek…
Ve acımasızca mücadele gerek…
TELEKOMCULAR DERNEĞİ
|